ในยามที่เรารู้สึกไม่ดี เป็นมั้ยที่ความคิดฟุ้งซ๋าน คิดนู้นคิดนี่ไปเรื่อยเปื่อย
เมื่อคืน เจณก็รู้สึกแบบนั้น ก็แค่คิดมากเลยกังวล กลัวว่า รุ่นพี่คนนึงของเจณที่เป็นนักร้อง(ไม่ขอเอ่ยนามนะ) คือ วันก่อน อ่า เจณโทรไปหาเค้า ถามเรื่องการคัดตัว แล้วคุยๆอยู่ๆเค้าก็วางไปเลย เจณคิดว่าเค้าน่าจะรำคาญมั้ง อ่านะ แต่ปัญหาคือ เจณเรียนร้องเพลงกะครูที่เค้าแนะนำไป เจณไม่รู้ว่า เค้าจะไปบอกครูเค้ามั้ย...เจณกลัวว่าครูเค้าจะสอนเจณไม่ดีอย่างเคย
เฮ้อ แต่เมื่อคืน เจณก็คุยกะพระเจ้านะ แล้วพระเจ้าก็ตอบคำอธิษฐานเจณด้วย
"ชีวิตเรา เป็นของเรา คืนอื่นเป็นแค่องค์ประกอบ ไม่ใช่คนที่จะมาตัดสิน สิ่งที่เราจะได้หรือไม่ได้ ขึ้นอยู่กับการกระทำของเราในวันนี้เอง"
การที่คนอื่นเป็นแค่องค์ประกอบนั้น ไม่ได้ว่าจะไม่สำคัญนะคะ หมายถึงว่า ตัวเราสำคัญที่สุดในชีวิตเรา แล้วอยู่ที่ว่า องค์ประกอบ(คน)นั้นๆ เราจะให้ความสำคัญกับเค้ามากน้อยแค่ไหนเท่านั้นเอง
ให้มากไปก็เท่ากับ "ชีวิตเราต้องขึ้นอยู่กับเค้า" ให้น้อยไป ก็เท่ากับ "เราละเลยเค้า"
ดังนั้นเราควรที่จะ เดินสายกลาง ให้ พอดีๆ ไม่มากไปหรือน้อยไป
และรักตัวเองด้วย แต่ว่า รักตัวเองก็เช่นกัน
รักมากไปก็คือ "เห็นแก่ตัว" ถ้าไม่รักเลย ก็คือ "ไม่รู้คุณค่าของตัวเอง"
การที่เราจะรักคนอื่นได้ เราก็ต้องรักตัวเองก่อนใช่มั้ยล่ะคะ แต่อย่ามากไปจนเห็นแก่ตัวก็พอ
และการไม่รู้ค่าของตัวเองคือ ดูถูกตัวเอง ไม่รักตัวเอง ถ้าใช้ชีวิตแบบนี้ มีเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอหรอกค่ะ
เจณยอมรับนะว่าเจณเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายมากๆๆๆๆๆ เพราะคิดว่า ถ้ามองโลกในแง่ดี จะเหมือนการเข้าข้างตัวเอง แต่จริงๆแล้ว มองโลกในแง่ร้าย ทำให้โรคจิตได้เลยนะ
อีกอย่าง การมองโลกในแง่ดี อาจจะมีส่วนที่ว่าเข้าข้าง-ปลอบใจ ตัวเองอยู่บ้าง แต่มันก็ทำให้เราสบายใจไม่ใช่หรอ
บางทีคนเราชอบตื่นตูมไง อะไรยังไม่เกิดก็คิดไปนู้นไปนี่แล้ว คือ อยากบอกว่า คิดไว้บ้างก็ดี ไม่ใช่ ชะล่าใจ แต่ว่า คิดมากไปก็ไม่ดี
ส่วนเรื่องอะไรที่ผ่านมาแล้ว เป็นอดีต เราแก้ไขไม่ได้ เราทำได้แค่"เข้าใจมัน" แต่ไม่ใช่การ "ขุดคุ้ยเพื่อให้ตัวเองไม่สบายใจ" เอามานั่งคิดนอนคิด ซ้ำเติมตัวเอง
"อย่าปล่อยให้อดีตมาทำลายอนาคต แต่ให้อดีตเป็นครูคอยชี้ทางถูกต้องให้กับเรา"
เจณไม่รู้ว่าชีวิตของใครเป็นอย่างไร เพราะคนเรา เป็นคนเหมือนกัน ต่างกันก็แค่ "จุดยืน" และ "การดำเนินชีวิต" ไม่มีใครเลือกเกิดได้หรอกค่ะ ถ้าเลือกกันได้ ก็คงไม่มีคนรวย ไม่มีคนขี้เหร่ แล้ว
บางคนบอกว่า ถ้าไม่มีกฏมาคอยบังคับมนุษย์ก็คงจะดี ปล่อยให้มนุษย์ดำเนินชีวิตเองกันได้
แต่ลองคิดดูนะคะ ถ้าไม่มีไฟจราจร รถจะชนกันขนาดไหน ขนาดทุกวันนี้มี มันยังชนกันตายไปหลายศพเลย
ทุกอย่างมีเหตุและมีผล ของมันค่ะ
เจณไม่สามารถบอกได้ว่าใครจะเป็นยังไง บอกได้แค่ว่า
"อนาคต ก็ขึ้นอยู่กับปัจจุบันที่เราดำเนินชีวิตอยู่"
และ "ชีวิตไม่มีทฤษฏีตายตัว อยู่ที่การเรียนรู้ของแต่ละคนค่ะ"
